Een gemeente van zo'n 6,7km² groot met ongeveer 340 inwoners, de “Tanoclariens”. De stad ligt op zo’n 15 minuten ten zuidoosten van Troyes. De D48 en D690 komen voorbij Laubressel. De gemeente ligt op 2 minuten van afrit 23 - Thennelières van de A26 die Calais met Troyes verbindt. 

Thennelières beschikt over een basisschool en de verschillende sportverenigingen en het feestcomité dragen bij tot het plezier in de gemeente. De stad is lid van de gemeenten van het regionaal natuurpark van het forêt d'Orient. Thennelières zorgt voor een unieke levenssfeer waar het beschermen van de natuur en het bewaren van het historisch erfgoed gecombineerd gaan met economische ontwikkeling. De typische, landelijke woningen uit de Aube, gemaakt van baksteen en balken, worden afgewisseld met moderne huizen.

In de rue du 14 Juillet bevindt zich de kerk die gewijd is aan paus Leo de derde. De kerk beschikt over een romaanse middenbeuk (tiende-twaalfde eeuw) en een apsis en transept uit de zestiende eeuw. Ze werd volledig gerestaureerd in de 19de eeuw en staat er vandaag nog steeds. De slankheid van de klokkentoren en het dak, in combinatie met de houten panelen van het luifel en de grote bakstenen zorgen voor een rustieke charme. De kerkramen uit de 16de eeuw zijn geklasseerd als historisch monument in 1908. Ze zijn een getuigen van de glaskunst uit de 16de eeuw en sommigen beschouwen ze ook als een erfgoed van de mecenaat van de familie Dinteville. Eén van de leden van de familie Dinteville heeft zijn eeuwige rustplaats in de kerk van Thennlières gevonden. Onder een grafsteen van wit en zwart marmer, ingelegd met koper, geklasseerd als historisch monument en gebouwd in 1531, liggen de harten van Gaucher de Dinteville en Anne du Plessy. Andere elementen van het meubilair uit de kerk van Thennelières zijn ook geklasseerd als historisch monument waaronder een reliekbuste van polychroom hout van een heilige bisschop gedateerd uit de achttiende eeuw en een liggend figuur van Louise de Coligny met trekjes die zo realistisch zijn dat het ofwel gemaakt is toen ze nog in leven was ofwel gebaseerd is op een masker dat na haar dood afgenomen werd. Dit laatste beeld stamt uit de 16de eeuw en is gemaakt van wit marmer. Het geheel rust op een zwarte marmeren plaat.

Langs de kerk staat een monument ter herdenking van de overledenen uit de Eerste Wereldoorlog. Een obelisk draagt het oorlogskruis en de overwinningspalm.