‘De voltooid tegenwoordige tijd’

Troyes is voor alles een stad uit de 16e eeuw. Het ‘mooie uit de 16e eeuw’, zoals men hier graag zegt. De huidige vormgeving van de stad, op gebied van architectuur en van stedelijke inrichting, dateert uit deze belangrijke tijd tussen de Middeleeuwen en de Renaissance. De stad werd verwoest door een grote brand, maar werd op nagenoeg identieke wijze wederopgebouwd en op dezelfde plaats waar de inwoners werden opgeschrikt door de vlammen. De rijkste inwoners van Troyes kozen voor een minder brandbaar materiaal, wat de mengeling verklaart van vakwerkhuizen van het gewone volk en de stenen villa's van de hogere klasse. Daar ligt de genetische kern van Troyes, zijn diepgewortelde identiteit.
De moderne stad is dan ook een directe erfenis van de middeleeuwse plaats, die het historische hart zijn zo karakteristieke vorm van een champagnekurk heeft gegeven, als een gelukkig voorteken van wat de beroemdste wijn ter wereld zou worden die op de drempel van Troyes wordt verbouwd...
Maar deze stad van respectabele leeftijd biedt niet alleen maar voordelen. Deze status biedt zelfs net zo veel ongemakken als verplichtingen. Troyes is een stad die lange tijd aan zijn lot is overgelaten. Met alles wat dat met zich meebrengt: bouwvalligheid, somberheid en ongemak. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog was een zware inspanning nodig om de stad te ontdoen van plaatsen die men zonder twijfel benoemde tot onbewoonbaar en krotten.
Maar de architecturale kwaliteit van een eeuwenoude stad legt ook verplichtingen op. Zo'n mooie stad heeft de morele verplichting het erfgoed te behouden, te onderhouden en door te geven aan de volgende generaties zoals hun voorouders hebben gedaan. Zoals Sisyphus onvermoeid zijn rots omhoog rolde, moet Troyes zich onophoudelijk toeleggen op het werk. Er is altijd wel ergens iets te repareren of te renoveren.
De eenvoudigste oplossing zou het volledig uitwissen van het verleden zijn geweest en volledig opnieuw te beginnen. Maar Troyes heeft sinds 1960 de onschatbare waarde ingezien van de schat die enigszins op de achtergrond was geraakt. Nu wordt hier niet meer over getwist, en niemand zal de discussie openen over het restauratiewerk dat in de laatste decennia is verricht en dat in de laatste twintig jaar versneld heeft plaatsgevonden. Er is één onmiskenbaar feit: de inwoners van Troyes zijn opnieuw trots op hun stad, trots om hun stad te laten zien aan hun bezoekers, trots om alle bezienswaardigheden tentoon te stellen en alle geheimen te onthullen.
De eerwaarde plaats beleeft momenteel zijn vierde gouden jaar. De 12e eeuw werd gekenmerkt door de commerciële en financiële uitbreiding, maar ook door een ongelooflijke intellectuele en culturele welvaart. De 16e eeuw was er een van de artistieke explosie en in de 19e eeuw zag de economische en industriële groei zich exploderen door de breigoederenindustrie. Over 100 jaar, of over 1000 jaar, kijken historici mogelijk terug op de 21e eeuw als een eeuw waarin het erfgoed van de stad herboren was en zijn prestigieuze gebouwen hervonden waren.
Een heropstanding die zich onder onze ogen nog steeds voltrekt. De metamorfose van Troyes is zeker nog niet bereikt, maar het laat al zoveel moois zien dat we graag het een en ander willen delen met onze lezers.

Troyes is een plaats waarin een verleden dat nog altijd aanwezig met een stralende blik naar de toekomst kijkt.