Een gemeente van zo'n 26 km² groot met ongeveer 1900 inwoners, de “Liébautins". Deze benaming komt van “Saint-Liébault”, dat de stad in 1758 verving door “Estissac”. De benaming van de inwoners en de kerk, uit de dertiende eeuw (uitgebreid in de vijftiende, zestiende en zeventiende eeuw), dragen nog steeds zijn naam. Estissac ligt zo'n 22 kilometer ten westen van Troyes. Er is een rechtstreekse verbinding via de D660 en bevindt zich op zo’n vijftien minuten van afrit 19 - Vulaines van de A5, komende van Parijs.

De stad heeft enkele winkeltjes en beschikt over een kleuter- en basisschool. Deze groene gemeente heeft van het label “villes et villages fleuris” een bloem toegewezen gekregen.

Water is het hart van de stad, drie rivieren stromen door het dal en zorgden er, aan het begin van het Neolithicum, voor dat de eerste liébautins zich hier kwamen vestigen. Op het domein du Moulin d’Eguebaude vinden verschillende activiteiten plaats. Vroeger deed het dienst als molen, nu wordt het gebruikt als viskwekerij en kan u er een bezoekje aan brengen. Het washok, beter gezegd “de open kooi” is gesloten aan drie kanten en is doorboord met 5 grote palen. Eén zijde is open gelaten, waarschijnlijk om te verluchten. De baksteen, een edel materiaal, en het architectonische onderzoek getuigen van een esthetische en praktische reflectie op het openbare washok. Het washok grenst aan een drukke straat in de stad, rue de la République, waarop de polyvalente zaal van de gemeente en de supermarkt zich bevinden. De straat leidt ook tot een monument dat dienst doet als eerbetoon aan de overledenen van de stad Estissac. Een gietijzeren soldaat, een monument ter herdenking van de liébautins die sneuvelden tijdens de oorlogen van 1870-71, 1914-18 en 1939-45.


In het centrum van het dorp, tegenover het stadhuis, herinnert de kerk Saint-Liébault met haar portaal, uit de achttiende eeuw, aan de neoklassieke stijl die door vele grote kunstenaars uit de achttiende eeuw toegepast werd. Het portaal springt lichtjes naar voren en is omgeven door Corinthische pilasters en een richel met driehoekige timpaan. Het geheel verwijst naar de Grieks-Romeinse oudheid, die in de achttiende eeuw herontdekt werd en daarop geïntegreerd werd in de architectuur, al dan niet religieus, in de hoofdstad of in een dorp in Pays d'Othe. Het meubilair van de kerk van Estissac telt zo'n twaalftal werken die als historisch monument geklasseerd zijn. Inclusief een hoog reliëf in kalksteen gedateerd 1550-1560, La Dormition de la Vierge, dat zich op de scène en op de expressie van de personages richt, de eeuwige slaap van de Maagd en de rouwende apostelen die op verschillende manieren afgebeeld worden. Dit werk is tentoongesteld tijdens de tentoonstelling in 2009 in de kerk Saint-Jean-au-marché in Troyes, “Le Beau XVIe: chefs-d’oeuvre de la sculpture en Champagne”.

Op enkele meters van de kerk bevindt zich een hal, die in de 17de eeuw gebouwd werd, en die vandaag gebruikt wordt voor de zondagsmarkt. Graanmarkt, jaarmarkt, de hal bestaat uit houten balken en een solide dak en staat sinds 1990 geklasseerd als historisch monument.

Website van de gemeente: Les portes du Pays d'Othe