Een gemeente van zo'n 17,50km² groot met ongeveer 450 inwoners, de “Mesnilois”. De stad ligt op zo’n 25 minuten ten zuidoosten van Troyes. De D43 en D619 komen voorbij Mesnil-Saint-Père. De gemeente ligt op 20 minuten van afrit 21 - Saint-Thibault van de A5 komende van Parijs.

Het Pavillon Bleu label waarmee de gemeente bekroond is, staat symbool voor de uitstekende kwaliteit van de omgeving. De jachthaven, herbergen, de rechtstreekse toegang tot de stranden van lac d’Orient, de structuren met verschillende wateractiviteiten en andere sporten zoals basketbal, handbal of tennis, zijn allemaal leuke extraatjes van de toeristen. Het label ‘villes et villages fleuris’ heeft Mesnil-Saint-Père bekroond met drie bloemen als bewijs voor de uitstekende levenskwaliteit in het dorp.  Sinds de volledige wijziging van de manier van leven in 1966 met de bouw van het meer, zijn er verschillende restauraties doorgevoerd, vooral aan de huizen in houtskeletbouw. Het stadhuis is gelegen op de D43 en is een mooie voorbeeld hiervan dankzij de roze en grijze gevel die voor een moderne touch zorgt. Dankzij de verschillende wandel- en fietspaden kunnen toeristen zich makkelijk doorheen het dorp verplaatsen en tegelijkertijd genieten van het uitzonderlijke landschap dat deze gemeente van het regionaal natuurpark van het forêt d’Orient te bieden heeft.


De kerk Saint-André in de rue de la mission op slechts enkele meters van het stadhuis, is een getuige van het leven in Mesnil-Saint-Père zoals het was tijdens de 12de eeuw. De kerk werd wat gewijzigd tijdens de 17de en 18de eeuw en is vandaag gesloten omwille van veiligheidsredenen. De buitenkant van u uiteraard nog steeds bewonderen. De kerk staat sinds 1982 geklasseerd als historisch monument.

In de buurt van de kerk staat een obelisk die de palm van de overwinning en een oorlogskruis denkt om zo de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog te herdenken. In de doodlopende steeg van de Martyrs, aan de D43, een beetje na het binnenrijden van het dorp als u uit Troyes komt staat een tweede monument ter eren van de doden. Het herdenkt 28 augustus 1944 en de 24 Mesnilois die hierbij neergeschoten werden. Het monument is de beeltenis van een vrouw die huilt om de overledenen. Ze verwijst naar alle weduwen, moeders en alle vrouwen die hun man verloren zijn. De maker van het monument is onbekend maar hij is erin geslaagd om de emotie van deze tragische gebeurtenis op een sobere manier over te brengen. 

Website van de gemeente