De stadswallen en grachten aan de noord-westzijde die "de onderkant van de kurk" beschermen worden vanaf het begin van de 13e eeuw uitgebreid, en in de 16e eeuw verstevigd. In de 19e eeuw zijn er slechts ruïnes van over, en maken ze plaats voor boulevards en openbare parken, opgevrolijkt door een kunstmatige beek die "Vallée suisse" wordt genoemd.

In de wijk vestigen zich dan uitgaansgelegenheden. Het oude houten circus gaat in 1892 in brand op: het wordt in 1901 vervangen door een nieuw gebouw, het Gemeentelijke circus, dat in 1978 het Théatre de Campagne wordt (1100) plaatsen. Het is het ontwerp van de jonge architect Henri Schmitt, die zijn kunnen al bewezen had met de bouw van het Casino van Monte-Carlo.

Het Théatre de La Madeleine, met haar rode-gouden zaal in Italiaanse stijl (620 zitplaatsen), wordt rond 1860 gebouwd tussen de Vallée suisse en de Jardin du Rocher. In de funderingen is het vakwerk van de oude versterkingen van de stad verwerkt. Een gift van de filantroop Jean-Baptiste Brissonnet, die in de breigoedsector in Troyes actief was, maakt de bouw mogelijk van een muziektent in oosterse stijl, naar een tekening uit 1887 van de stadsarchitect Alexander Vermot. De muziektent valt nu onder monumentenzorg, en in 1998 gerestaureerd.

De Espace Argence, centrum voor podiumkunsten en bijeenkomsten (3000 plaatsen) is gedeeltelijk gevestigd in het oude station van Troyes (1848). Aan de rechterkant verrijst de immense glazen hoofdbeuk van de Mediatheek van Troyes en omgeving, een van de rijkste van Frankrijk, die in 2002 werd geopend.

Midden op de place Jean-Moulin, biedt de Fontaine Argence wandelaars een feeëriek schouwspel. Ze wordt in 1897 vervaardigt door de Kunstgieterij van Val d'Osne, dankzij een erfenis van de burgemeester van Troyes,wiens naam ze draagt.

Op een paar stappen afstand, aan de boulevard Gambetta is de villa Viardot (1908) te bewonderen: de uitbundige Art nouveau stijl is van de hand van Gaston Viardot, architect in Troyes en zijn zoon Gilbert, humoristisch illustrator. Het naastgelegen gebouw van de Caisse d'Epargne en de Prévoyance (1893) is van de handvan Herni Schmitt.